هنگامى كه نيايم حسين عليه السّلام به شهادت رسيد ، من چهارساله بودم و جريان شهادت آن حضرت و آنچه در آن روز بر ما گذشت همه را به ياد دارم . در خبر ديگرى كه صدوق - ره - آورد ، آمده است كه زراره خدمت حضرت باقر عرض كرد كه شما امام حسين عليه السّلام را درك كرديد ؟ امام فرمود : أذكر و أنا معه فى المسجد الحرام و قد دخل فيه . . . « 1 » روز رحلت امام را هفتم ذى حجه و برخى ربيع الاول يا ربيع الثانى دانسته‌اند . « 2 » يعقوبى آن را سال 117 هجرى ، در سن پنجاه و هشت سالگى ياد كرده است ؛ « 3 » در حالى كه در بيشتر منابع سال 114 روايت شده است . « 4 » نقلهاى ديگر سال 115 ، 116 و 118 را نيز ياد كرده‌اند . « 5 » در هر صورت ، رحلت آن حضرت در دوران خلافت هشام بوده است . در نقل ديگر آمده كه امام باقر عليه السّلام در زمان ابراهيم بن وليد بن عبد الملك مسموم شده ، به شهادت رسيد و در بقيع ، در كنار قبر پدر بزرگوارش دفن شد . « 6 » ابراهيم درست پيش از آخرين خليفهء اموى ، براى مدت كوتاهى خلافت كرد . ادلهء امامت آن حضرت در كتب شيعه به طور مبسوط ذكر شده « 7 » و نقش انگشترى ايشان كه معمولا شعار ائمه در برخورد با مشكلات زمان خود بود العزّة للّه جميعا ( تمام عزّت از آن خداست ) بوده است . « 8 » امام پنجم شيعيان ، افزون بر لقب « شاكر » و « هادى » به طور عمده به لقب « باقر » شهرت يافته است . معناى باقر شكافنده است كه جابر بن يزيد جعفى در توضيح آن

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 243 ، حديث 2308 ( 2 ) . كشف الغمه ، ج 2 ، ص 136 ( 3 ) . تاريخ اليعقوبى ، ج 2 ، ص 320 « توفى ابو جعفر . . . سنة 117 و سنّه ثمان و خمسون سنة . » ( 4 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 469 ؛ فرق الشيعة ، ص 75 ؛ الارشاد ، ص 294 ؛ التهذيب ، ج 6 ، ص 77 ؛ المعرفة و التاريخ ، ج 3 ، ص 346 ؛ تاريخ ابى زرعة الدمشقى ج 1 ، صص 295 - 294 ( 5 ) . تواريخ النبى و الآل ، ص 67 ( 6 ) . الفصول المهمه ، ص 221 ( 7 ) . اثبات الهداة ، ج 5 ص 263 ؛ اثبات الوصيه ، ص 142 ؛ بحار الانوار ، ج 46 ص 229 به بعد ؛ الكافى ، ج 1 ص 305 ؛ اعلام الورى ، ص 260 ؛ البصائر ، ج 4 باب 48 ؛ الامامة و التبصرة ، ص 62 و 63 ، مؤسسة الامام المهدى . ( 8 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 473 ؛ حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 186 ؛ تاريخ جرجان ، ص 9 « القوّة للّه جميعا »